Wyspa Suakin, miasto Suakin

Na wysepce zbudowanej z korala około 50 km na południe od Port Sudan, już od 3 000 lat stoi miasto oraz sratożytny port Suakin. Swym położeniem pośród laguny przypomina nieco Wenecję. Wyspa połączona jest z lądem nasypem o długości ok. stu metrów. Na lądzie wyrosło niewielkie miasteczko El-Kef (Geyf) z malowniczymi targowiskami oraz warsztacikami. Suakin jest znany ze swej unikalnej architektury oraz okazałości budowli z bloków korala, jeho bogactwo i piękno pochodziło wszakże z zysków ze sprzedaży niewolników. Obecnie jest podupadłym, opuszczonym miastem duchów. Żal duszę ściska kiedy spoglądamy na opłakany stan zabytkowych budowli
Historia Suakin
Suakin byl używany już przez faraona Ramzesa III w X w. p n.e. jako port. Osiągnięcie największego rozmachu nastąpiło w XV i XVI wieku w czasach największego rozwoju handlu niewolnikami. W tym właśnie czasie był najbardziej znaczącym portem afrykańskim Morza Czerwonego. Niewolnicy byli dostarczani do Suakin, skąd rozwożono ich po całym Imperium Osmańskim. Był to handel wysoce lukratywny i w przeciągu kilku stuleci miasto korzystało z niego, rozwijając swą okazałość.
W XVII wieku, kiedy doszło do częściowego przekierowania transportu morskiego wokół Afryki, port stracił na znaczeniu. W XIX wieku wraz z rosnącym wpływem Egiptu w Nubii i Sudanie port zaczął znowu ożywać, zwłaszcza po otwarciu Kanału Sueskiego w roku 1869. Miasto zostało w roku 1881 częściowo przebudowane a w roku 1885 uzyskało nawet połączenie kolejowe z Chartumem. W czasach tych wzrosła również liczba pielgrzymów, którzy przeprawiali się przez Morze Czerwone do Jeddah i dalej do Mekki. Rafy koralowe uniemożliwiały wszakże poszerzenie oraz pogłębienie portu i dlatego nie mogły zawijać tutaj duże statki, które zaczęły być budowane na początku XIX wieku. To było powodem tego, iż w latach 1905 - 1909 został wybudowany port w Port Sudan. Po fakcie tym Suakin stracił znaczenie, by w roku 1930 miasto wyspiarskie zostało definitywnie opuszczone i wolno zaczęło upadać.

Dzień dzisiejszy
W chwili obecnej wyspa posiada więcej pustych budynków, niż mieszkańców, zamieszkuje tutaj tylko kilka rodzin.

Geyf (El Kef)
przyległe miasteczko na wybrzeżu zamieszkuje około 20 000 mieszkańców i żyje sobie ono dalej swym spokojnym życiem. W okolicy ciągną się tropikalne sawanny, gdzie żyją Nomadowie ze swymi stadami owiec oraz wielbłądów. Równina nadbrzeżna wznosi się w pasmo górskie sięgające 1000 m. Tam chroniły się bogate rodziny ze Suakin w czasie nieznośnych letnich upałów.