Wyprawy nurkowe - Safari Sudan: Wrak UMBRIA

napisał Ned Middleton, profesionalny podwodny fotograf, który opublikował wiele artykułów i książek o wrakach Morza Czerwonego. Przetłumaczono wg opisu wraku w Internecie.

Historia łodzi UMBRIA

Łódź została zbudowana w stoczni Rieherst w Hamburgu i dnia 30. grudnia 1911 zwodowana jako Bahia Blanca. Była napędzana dwoma silnikami parowymi (każdy 6 tłoków) i osiągała szybkość 14 węzłów. Mogła zabrać na pokład aż 2 000 pasażerśw i 9 000 ton towaru. Długość 153 m, szerokość 18 m, zanurzenie 10,8 m, wyporność 10 000 ton.
Od roku 1912 Bahia Blanca w barwach Hamburg-America Line żeglowała na trasach między Europą i Argentyną aż do pierwszej wojny światowej, kiedy została zarekwirowana argetyńskim rządem w Buenos Aires.
W roku 1935 odkupił łódź włoski rząd, przystosował do wojennych potrzeb i nazwał ją UMBRIA. W ciągu następnych dwu lat przewiozła tysiące żołnierzy do różnych portów w Afryce. W roku 1937 odkupiła łódź spółka Triestino Line i znów kursowała po Morzu Sródziemnym i Czerwonym.

Ostatnia żegluga łodzi Umbria

W maju 1940 kapitan Lorenzo Muiesan osobiście nadzorował załadunek wojskowego sprzętu w portach Genua, Leghorn a Neapol wobec przygotowaniu Włoch do wojny. W kańcu załadowano na Umbrię 360 000 bomb, 60 skrzyni detonatorów i wiele innej broni i sprzętu o łącznej wadze 8 600 ton.
3. czerwca 1940 dopływa Umbria do Portu Sudanu. Aczkolwiek przypuszczano, że Włochy wkrótce wstąpią w stan wojenny, oficjalnie były i nadal neutralnym państwem, więc dowództwo marynakrki brytyjskiej w Sudanie mogło najwyżej próbować opóźnić dalszą żeglugę łodzi, aby wojenny ładunek nie dotarł do rąk nieprzyjacielkiej armii. W końcu 6. czerwca Umbria otrzymała pozwolenie wypłynęcia, owszem "pod ochroną" angielskiej łodzi HMS Grimsby. Jej kapitan zmusił Umbrię do zarzucenia kotwicy w pobliżu rafy Wingate. Potem podpłynęła następna wojskowa łódź HMS Leander a grupa 20 marynarzy przeszukiwała Umbrię (podobno szukali szmuglowany towar). Rano 10. czerwca kapitan Lorenzo Muiesan usłyszał w radio jako pierwszy, że Włochy wstąpiły w stran wojenny. poslouchal rádio a jako první na palubě se dozvěděl, že Itálie fakticky vstoupila do války, a přímo pod nosy Britů se mu povedlo potopit jeho loď. Po válce britský zbrojní tým vypracoval zprávu, že v případě nenadále exploze nákladu Umbrie by asi zmizela polovina Port Sudanu. Nikdy nebyl proveden pokus o vyzvednutí vraku či alespoň nákladu.

Nurkowanie na wraku Umbria
Wrak spoczywa na dnie przy rafie Wingate do dnia dzisiejszego, tak jak osiadł prze 60 laty. Przód łodzi jest na głębokości 38 m, tył na 30 metrach, a resztki konstrukcji dosiągają aż do powierzchni.
Hans Hass opisywał wrak jako "najlepszy wrak na świecie" ("the best shipwreck in the world") i wielu jago następcow to nadal potwierdza. Naprawdę jest fantastyczny. Morze i czas zniszczyły tylko drewniane poszycie metalowej konstrukcji nadbudowy. która nadal stoi niezniszczona. Kadłub łodzi jest nadal w całości i pozwala nurkom na owolną penetrację swego wnętrza, gdzie niemal wszędzie dochodzi dzienne światło. Dodatkowo bogato porośnięty koralami i zamieszkały poprzez mnśstwo ciekawych ryb. Spokojnie można metr po metrze przebadać cały wrak i ciągle nas coś nowego zachwyca.
Łódź przed zatonięciem była przycumowana na kotwicach, które leżą około 200 m od łodzi. Można do nich trafić wzdłuż łańcuchów.
Z przedniego pokładu można zejść do 3 załadunkowych luków. W pierwszym i drugim są lotnicze bomby, opony samolotowe, beczki i duże dzbany owinięte słomą, zwoje kabli i mnóstwo drewnianych skrzyni, nadal pozamykanych.
Trzeci luk zawiera wiele worków z cementem oraz resztki trzech Fiatów Lunga (100ccm).
W środkowej części wraku wokół poskręcanych resztek konstrucji mostku kapitańskiego przepływa wiele ryb.
Poniżej mostku jest wiele przestrzeni do penetracji. Dwa długie korytarze się ciągną wzdłuż łodzi a znich kajuty, toalety, kuchnia z z garnkami i mesa. W tej części zanjduje sią wejście do maszynowni, to jedno z njaciekawszych pomieszczeń, ale tu już nie dochodzi żwiatło dzienne. Tu zobaczymy olbrzymie tłok silników parowych i mnóstwo różnych przyrządów.
W pomieszczeniach załadunkowych na tyłach łodzi znajdziemy tysiące włoskich pocikśw lotniczych, nadal ładnie poukładanych w wysokich stosach.

Autor osobiście jest przeciw kolekcjonowaniu jakichkolwiek pamiątek z wraków. Trzeba również pamiętać, że pomimo swego niegroźnego wyglądu, to jest tam wiele materiałów wybuchowych. Również nikt nie wie, co się znajduje w beczkach (kwasy). Nurkujący powinni poruszać się ostrożnie i pamiętać, że Umbria tu już leży nieporuszona ponad 60 lat i nie ma powodu, dlaczego by nie mogła tu spokojnie odpoczywać jeszcze nastąpnych 60 lat.